Een ingepakt set kan ervoor zorgen dat de sterilisator elke controle die een operator kan zien heeft doorstaan: de afdichting is intact, de indicator is gedraaid, de wikkeling toont geen scheur.<\/p>\n
Het wordt op het koelrooster geplaatst, gelogd en naar de steriele opslag gebracht.<\/p>\n
Maar na dit alles kan het nog steeds een mislukte pack zijn.<\/p>\n
Restvocht is een sterilisatiefout die zich in het volle zicht kan verbergen. Een zichtbare scheur wordt bij inspectie opgemerkt en de set wordt teruggestuurd voor herbewerking. Vocht onder de steriele barri\u00e8re of<\/a> een druppel die tegen een instrument wordt vastgehouden, wordt echter later of helemaal niet gevonden, op het moment van gebruik, wanneer het pak wordt geopend voor een procedure. <\/p>\n Voor een AEMP-team<\/a> staat de consequentie niet ter discussie. Een pakket dat nat wordt gevonden na de afkoelperiode, wordt niet uitgegeven. Het wordt als niet-steriel behandeld, teruggestuurd en opnieuw verwerkt, wat kosten veroorzaakt in tijd, doorvoer en instrumentbeschikbaarheid die zelfs de routines van de best georganiseerde afdelingen verstoort. <\/p>\n Het opslaan van apparaten terwijl ze vochtig zijn is op zichzelf al een erkend risico: de DGSV-aanbeveling om herverwerkte apparaten te beschermen tegen herbesmetting<\/a> koppelt restvocht aan microbi\u00eble groei en aan materiaalcorrosie. Dit brengt ons bij de vraag: hoe kan een steriele workflow het vochtprobleem overwinnen? <\/p>\n Een steriel barri\u00e8resysteem heeft doorgaans drie brede doelen: sterilisatie mogelijk maken, steriliteit behouden tot het moment van gebruik en aseptische presentatie toestaan. Vocht verstoort het tweede, namelijk het handhaven van steriliteit op het moment van gebruik. <\/p>\n Een vochtbarri\u00e8re wordt een pad waardoor micro-organismen van de buitenkant van de rugzak naar de instrumenten binnen kunnen reizen, wat het doel van de barri\u00e8re zelf ondermijnt.<\/p>\n Gevangen vocht bedreigt ook de toegewezen opslagduur van het pakket en nodigt corrosie uit die de levensduur van bepaalde instrumenten verkort, onafhankelijk van infectierisico.<\/p>\n Daarom wordt volgens de KRINKO-BfArM-aanbeveling over de hygi\u00ebne van medische hulpmiddelenherverwerking<\/a> onvoldoende droog als foutbron aangemerkt. Alleen volledig gedroogde items mogen worden verpakt. <\/p>\n Waar vocht in de cyclus naartoe gaat<\/p>\n Samen gelezen zeggen de standaarden iets specifieks. De verpakkingsstap, inclusief het drogen, is een gevalideerd onderdeel van de herverwerking dat moet worden aangetoond en nooit wordt aangenomen (DGSV-richtlijn voor de validatie van verpakkingsprocessen volgens DIN EN ISO 11607<\/a>). Een verpakking die vocht draagt na de afkoelperiode voldoet niet aan de standaard waaraan de afdeling wordt gecontroleerd. De barri\u00e8re, zoals EN ISO 11607-1<\/a> het aangeeft, wordt beoordeeld op wat het doet, namelijk de inhoud volledig droog houden. <\/p>\n Wat de regels eigenlijk vereisen<\/p>\n Veel van wat bepaalt of een pack goed droogt, wordt vastgesteld voordat de wrap wordt gekozen: laadconfiguratie, stoomkwaliteit, cyclusparameters, koeling. Deze passen bij de afdeling en haar apparatuur. Wat de wrap zelf bijdraagt is smaller en vereist daarom precisie. <\/p>\n Twee eigenschappen zijn belangrijk. De eerste is hoe de wrap zich vormt en vormt, omdat een wrap die dicht aansluit en netjes vouwt de gevangen luchtbellen en losse holtes waar condensaat zich verzamelt voorkomt. De tweede is wat het materiaal doet met het vocht dat tijdens de cyclus ontstaat. <\/p>\nWaarom vocht een barri\u00e8reprobleem is, niet een huishoudelijk probleem<\/h2>\n
1. Oprichting<\/summary>\n
2. Het aanhoudende probleem<\/summary>\n
3. Verspreiding<\/summary>\n
Wat het Europese kader vereist van de barri\u00e8re<\/h2>\n
EN ISO 11607-1<\/summary>\n
KRINKO-BfArM-aanbeveling<\/summary>\n
DGSV verpakkingsvalidatierichtlijn<\/summary>\n
Waar de wrap verschil maakt<\/h2>\n